We slapen al een dikke maand op het logeerbed dat de vorige eigenaren hebben achtergelaten. Dat slaapt echt lekker (wees welkom om het uit te proberen!). Maar, luxepoezen die we zijn, leek het ons ook wel leuk om weer een bed te hebben zonder Grand Canyon in het midden en met net iets meer verkoelend traagschuim op een mooi stukje pocketvering. En dan kon het logeerbed weer dienst gaan doen als logeerbed. Zo verplaatsten we onszelf voor de vierde keer in vier weken naar de IKEA in Murcia.
Daar hebben we ondertussen vrijwel net zoveel tijd doorgebracht als in Villa Hilaria zelf, terwijl we nog zo tegen elkaar gezegd hadden dat we niet een IKEA-huis wilden, is het stiekem wel een beetje IKEA’ig aan het worden. We hebben alleen geen Billy, Lack, Pax, Besta en Malm. Dat scheelt weer voor ons flierefluiterige imago.
In mijn dromen had ik alle meubels zelf gebouwd, maar het hout is hier zo belachelijk duur dat je beter dus even naar Murcia kan rijden voor wat samengeperst zaagsel van onze Zweedse vrienden.
Terug naar de matras. Het matras. Een matras.
Gisteravond wilden we een Vagstranda-matras die we hadden uitgeprobeerd wel gaan kopen. Het bed was ook al uitgezocht. Het was 20:53 uur en ineens zag ik dat de ophaalbalie voor grotere bestellingen om 21:00 uur dicht zou zijn. En weer een uur rijden naar Murcia, daar hadden we geen zin in. Dus ik snel op mijn telefoon een QR – code scannen, de/het/een matras ophalen + bijbehorende bed en het ruim op tijd in de auto proppen. Die zat weer tjokvol, zoals gewoonlijk. Marjan zat met haar neus op het dashboard geplakt en baalde dat ik voor de zoveelste keer de verkeerde afslag richting Alicante pakte waardoor we alle rondingen van de blaadjes van het klaverblad moesten maken.
Anyway, terug naar het matras.
Het bed zetten we gisteren in elkaar en dat ging goed. Het vacuüm gezogen ingepakte matras sneden we los en we ploften op ons nieuwe bed. “Best hard hè”, zeiden we tegen elkaar. “Zal wel nieuwigheid zijn”.
Ik keek toch maar even op het bonnetje en blijkbaar had ik in alle haast de extra stevige variant in mijn virtuele winkelmandje gedeponeerd.
Hoe krijg je een uitgerolde matras van 63 Kg terug in Murcia? Dat was een puzzeltje. Eerst hebben we de stormbanden van de luifel eromheen gebonden om hem te vouwen. Toen moest het ding nog naar de auto. Daarvoor werden stukken karton en plastic ingezet, omdat het absoluut niet vies mag worden, want dat vindt het retourneerbeleid van de IKEA niet leuk.
Ik tipte Marjan bijvoorbeeld dat het optillen over de drempel handig kon door met de bovenkant van de schoen het matras een beetje omhoog te wippen, maar Marjan vond dat niet verstandig omdat het zou kunnen dat er dan vanaf de bovenkant van de schoen misschien wel wat vuil aan het matras zou komen.
Om dit verhaal niet te lang maken, terwijl ik me echt wel realiseer dat het al veel te lang is hoor en dat de climax waarschijnlijk een anticlimax zal zijn voor de lezer waarvoor alvast excuses, we kregen het matras uiteindelijk met veel geworstel en na wat harder dan normaal de achterklep dichtslaan, in de auto. Stoeltjes maximaal vooruit, voorhoofd tegen de voorruit, en op naar Murcia.
Aangekomen in Murcia, 33 graadjes in temperatuur, hadden we het actieplan gereed: karretje pakken, plastic zeiltje eronder, matras erop, sjorbanden weg, zonnebescherming voor de autovoorruit en dan naar de retourenbalie, geld terug, goede matras ophalen, terug naar Hilaria.
Dit actieplan liep gesmeerd tot het onderdeel waar ik Marjan heel even alleen moest laten met het karretje met het matras erop terwijl ik het voorruitzonneschermpje aan het plaatsen was.
“Joris, het karretje is gekanteld”, zei ze doodleuk toen ik net de zonnekleppen naar beneden deed om het voorruitzonnescherm vast te zetten. Ik dacht dat ik het niet goed gehoord had. Het stond nog zo stabiel toen ik vlak daarvoor de auto in ging.
Marjan vond het een goed idee om het karretje even los te laten om er een foto van te maken voor op de gram.
Ik naar buiten en zie daar het matras, in volle glorie, op de gore zwartgrijsgeblakerde IKEA-parkeerplaats in de verzengende hitte. Het overeind krijgen met z’n tweeën was geen onverdeeld succes, met deze volgende variabelen:
- 63 kg aan wiebelend flexibel matras
- een gekanteld karretje met wielen zonder rem
- een arm die nog niet heel lang geleden drie uur uit de kom heeft gebungeld
Maar het lukte. We zijn benieuwd naar de bewakingscamerabeelden, maar die zullen we waarschijnlijk nooit te zien krijgen.
We sleepten onszelf met kar en matras met de nodige moeite naar de retourenbalie.
Het matras hadden we nog halfslachtig afgeklopt en het leek mee te vallen qua viezigheid of schade. De mevrouw van de retourenbalie keek streng, vroeg er een collega bij, die keek ook nog eens streng, toen ging ze in snel Spaans met een ernstige blik tegen me praten en ik vermoedde: problemen.
Maar, niets bleek minder waar: we zouden geen geld terug krijgen, maar alleen een tegoedbon. Prima.
Opgelucht liepen we weg. Hete koffie met een koude kanelbullar. Kan beter, maar wel goedkoop, welverdiend en prima.
Nogmaals een rondje IKEA. Een paar lampjes in de kar, nog wat beddengoed en dan de nieuwe matras ophalen. Drie keer dubbelcheckte ik of dit de goede versie was. Het was de goede versie. 19 stuks waren er nog op voorraad. Niets kon er nog mis gaan. Opgelucht liet ik de bestelling aan Marjan zien.
Naar de kassa, scannen, tegoedbon scannen. Bon met afleveringsnummer en wachten maar. Marjan ging maar even vegan hotdogs met patat halen en dat duurt altijd extra langs, want mensen doen hier over het algemeen niet aan vegan hotdogs.
Nummertje 5040 werd omgeroepen. De ietwat bleu ogende jongen van een jaar of 19 keek me uitdrukkingsloos aan. “Su colchon no esta en stock” was zijn boodschap. Jouw matras is niet op voorraad. “Pero, la sitia web dice que tiene diecinueve en stock”: Maar op jullie website staat dat er 19 op voorraad zijn. Hij schudde zijn hoofd. “No es correcto”.
Morgen terugkomen was het devies. Of thuislevering ergens volgende week.
Morgen gaan we weer naar de IKEA. Love it. En dan extra lekker slapen. Hopelijk is blog ‘Matras deel 2’ bijzonder kort.
Geef een reactie