Driekwart jaar geleden tikten we dit huis op de kop. Op onze eigen heuvelbergcolina, ligt een zwembad. Het is reusachtig. Denk aan het golfslagbad, denk aan het Tikibad, denk aan die glijbaanparadijzen in zonnige oorden. Nou, zoiets is het dus exact, maar dan net wat kleiner.
Ik zal de afmetingen er even bijpakken: 225 centimeters breed en 550 centimeters lang, 115 centimeters diep, als ie tot de rand gevuld wordt.
Dus, een goede zwemmer met korte armen kan er toch zeker wel een volledige slag in maken, als ie niet te hard afzet vanaf de kant.
De droom om goede zwemmers met korte armen te mogen zien zwemmen in het zwembad is nog een eind weg. We zijn goede slagen aan het maken, maar er moet nog noest gewerkt worden om het voor elkaar te krijgen.
Door het geringe budget, zijn we op zoek gegaan naar oplossingen om er zo goedkoop mogelijk een volwaardig zwemparadijs van te maken.
Zo hebben we bijvoorbeeld sinds kort in de garage een pomp annex zandfilterinstallatie staan (die normaal bij een opzetzwembad hoort) en die we met pvc-buizen aan de buitenkant van het zwembad gaan bevestigen.
Verder hebben we de beveiliging voor nu en in de toekomst al geregeld: twee padden kwamen aangewaggeld/gesprongen en hebben van het zwembad hun liefdesnestje gemaakt: ondertussen zwemmen er 500 padmeesters in spé rond, die straks de zwemveiligheid met hun leven gaan bewaken.
Omdat het in de winter best flink geregend heeft, lag er 20 cm water in het bad, maar dat is er ondertussen uit. Er zit geen stop in het bad, maar met een tuinslang en de door Google Gemini geopperde hevelmethode, waarbij je water het bad uit laat lopen, zoals benzinedieven benzine vanuit een tank een jerrycan in krijgen, hebben we het zwembad nu behoorlijk leeg. Dat daarbij 300 paddenvisjes een laatste spectaculaire ride door de tuinslang rechtstreeks naar het hiernamaals hebben gemaakt, is wel sneu te noemen.
Om de rand van het zwembad ligt beton. ‘Handig!’ zou je denken, ware het niet dat het ongeveer een cm dik is en er lucht onder zit. We zijn ondertussen begonnen met het wegbikken. Het wordt er allemaal niet mooier op. We weten zelfs het lelijkste zwembad ter wereld nog lelijker te maken. Maar goed, daarna is the only way up, toch?
Goed, dit verhaal wordt verder vervolgd. Binnenkort komt zwembadexpert Jan langs en die gaat alles op alles zetten om er een succes van te maken. Zijn handen jeuken.
Hadden we verder nog wat te melden?
Nee, niet echt. Houden zo. Hasta la proxima, misschien wel: het zwemparadijs deel 2.
Geef een reactie