
Driekwart jaar geleden tikten we dit huis op de kop. Op onze eigen heuvelbergcolina, ligt een zwembad. Het is reusachtig. Denk aan het golfslagbad, denk aan het Tikibad, denk aan die glijbaanparadijzen in zonnige oorden. Nou, zoiets is het dus exact, maar dan net wat kleiner. Ik zal de afmetingen er even bijpakken: 225 centimeters…

Het is de allerhoogste tijd om weer eens wat van ons te laten horen hier. Wellicht geen hond die het leest, omdat ik nog steeds niet heb geregeld dat mensen een e-mailnotificatie kunnen krijgen als ik hier iets neerzet. En ik zet het ook nog eens niet op de sociale kanalen. Nou ja, dan blijft…

We zijn hier nu drie maanden. Een kwart jaar. Voldoende tijd om een beetje een eerste idee te hebben van waar we terecht zijn gekomen, wat we ervan vinden, hoe we er wat van kunnen maken en waarom we hier zijn. Niet op al die vragen kunnen we een heel simpel antwoord geven. We weten…

Nog meer bezoek kregen we de laatste maand. Zo kwamen favoriete campervriendinnen Linda en Anouk, wiens (schoon)ouders hier een huis in de buurt hebben een keer of drie op bezoek. Zij maakten kennis met de oerspaanse gebruiken als: Wij gingen ook nog even bij hun holidayhouse langs voor een duik in zwembad, en poolside-geborrel tot…

Dus Marjan en Joris, jullie wonen nu al drie maanden in Spanje. Wat doen jullie daar in godsnaam de hele dag? Dat is een verdomd goede vraag, leuk dat je hem stelt en bedankt voor de interesse. Nou, we hebben dus allebei geen werk. We verkochten ons huis in Nederland, verkochten onze nomadenwagen en daarvan…

Spanje, en dan vooral Zuid-Spanje, daar moet je niet willen wezen in de zomer. Dat dachten wij van tevoren, maar is dat ook zo? Een huis met een airco is wel een must. Helaas heeft ons huis geen airco. Maar, Hilaria heeft wel dikke muren. En met goed deurbeleid houd je de warmte goed buiten…

Ook al wonen we pak ‘em beet een goede 2200 kilometer van Nederland vandaan, toch bleek al snel dat mensen ons niet links zouden laten liggen. Of dat nou komt omdat we in een zalig zonnig oord wonen, of omdat ze ons aardig vinden, we zullen het nooit weten. Al na een eerste week stond…

Het heeft even geduurd voordat de opvolger van Matras Deel I getypt zou worden, maar het is nu eindelijk het geval. En wordt dit verhaal spectaculair? Zeker niet. De volgende dag keerden we terug. Het goede matras bleek op voorraad. We namen het mee. Pakten het uit. Gingen erop liggen. Sliepen als een roosje. Einde…

We slapen al een dikke maand op het logeerbed dat de vorige eigenaren hebben achtergelaten. Dat slaapt echt lekker (wees welkom om het uit te proberen!). Maar, luxepoezen die we zijn, leek het ons ook wel leuk om weer een bed te hebben zonder Grand Canyon in het midden en met net iets meer verkoelend…

Hmmmmmmmuchaaaa calorrrrrrrhmmmm…. Dat kwam er een hele week elke ochtend van achter het hek van de buurman vandaan. Dan opende hij het hek, reed zijn auto naar buiten, stapte weer uit om het hek dicht te doen, loopt naar ons hek, en slingert een paar nauwelijks verstaanbare zinnen naar ons toe, om vervolgens weg te…