Ook al wonen we pak ‘em beet een goede 2200 kilometer van Nederland vandaan, toch bleek al snel dat mensen ons niet links zouden laten liggen. Of dat nou komt omdat we in een zalig zonnig oord wonen, of omdat ze ons aardig vinden, we zullen het nooit weten.
Al na een eerste week stond dus de familie Wijnsma op bezoek voor een heerlijk weekje half kamperen, half b&b’en onder het mom: su casa es mi casa. Supergeslaagd.
Maar er werd al direct meer bezoek geboekt.
Zo kwamen mijn ouders twee weken langs en namen een auto vol troep spullen mee. Superhandig, want we hebben nu vette kettingzagen (ja, inderdaad meervoud), flexen, spades, metselgereedschap, winterjassen, skibroeken, fotoboeken, enzovoort. Alles ligt weer op de goede plek.
Het leuke was dat ze superenthousiast waren over het huis en de omgeving en dat doet toch altijd, een beetje goedkeuring van de ouders.
Met hen hebben we twee weken lang de omgeving verkend, maar voornamelijk geklust:
- De buitentafel is opgelapt, zodat ie er weer 50 jaar tegenaan kan
- De buitenverlichtiging in de lantaarnpaal werkt weer
- We hebben weer veilige elektriciteitsvoorziening bij het nog niet zwemklare zwembad
- Er hangt een beveiligingscamera
- En vast nog een boel meer dingen die ik alweer vergeten ben
Het waren een heerlijke twee weken met deze dappere mensen die met de elektrowagen helemaal uit NL zijn komen rijden. Ze hebben er echt een vakantie van gemaakt, door lekker een week over de heenweg en een week over de terugweg te doen. In het voorjaar komen ze hopelijk weer!
Geef een reactie